İstanbul, Ankara, İzmir ve Muğla gibi büyük şehirlerde ortalama kira tutarları 25 000 – 30 000 TL bandına ulaştı. Bazı ilçelerde bu rakam, asgari ücretin iki katına kadar çıkabiliyor. Yüksek kira oranları, düşük gelirli vatandaşların temel ihtiyaçlarını karşılamasını zorlaştırıyor.
Kilis'te ortalama kira bedeli yaklaşık 9 500 TL. Bu tutar, net asgari ücretin yalnızca %43'üne denk geliyor. Dolayısıyla Kilis, kira masrafları bakımından Türkiye'nin en avantajlı şehirlerinden biri olarak öne çıkıyor.
Aksaray'da ortalama kira bedeli yaklaşık 11 000 TL seviyesinde. Bu rakam, asgari ücretin %50'sine karşılık geliyor. Kira yükünün görece düşük olması, şehirde yaşam maliyetlerini daha makul seviyelerde tutuyor.
Kira yükünün yüksek olduğu şehirlerde, gıda, ulaşım ve sağlık gibi diğer temel giderler eklendiğinde düşük gelirli vatandaşların yaşam standartlarının ciddi şekilde zorlandığı görülüyor. Buna karşılık Kilis ve Aksaray gibi şehirlerde kira – gelir oranı daha dengeli.
Yüksek kira oranlarının görüldüğü bölgelerde sosyal konut projeleri, kira destekleri ve konut arzını artırıcı politikalar öne çıkıyor. Daha dengeli kira oranlarına sahip şehirlerde ise bu seviyelerin korunması ve sürdürülebilir konut piyasası politikaları önem taşıyor.
Sonuç
Türkiye'de kiracılar açısından en zorlu koşullar metropollerde yaşanıyor. Kilis ve Aksaray, kira – asgari ücret oranında avantajlı konumlarıyla dikkat çekiyor. Bu veriler, hem bireysel refah hem de bölgesel kalkınma politikaları açısından önemli ipuçları sunuyor.